Zonne-energie heeft mijn warme belangstelling. Al jaren wek ik zelf energie op met zonneenergie installaties waarmee in het grootste deel van de energiebehoefte van huis, kantoor en auto wordt voorzien. Nu ook de btw al ruim 30 jaar mijn werk, maar zeker ook mijn hobby is (al snap ik dat niet iedereen dat kan begrijpen), is de combinatie van beiden natuurlijk prachtig om te volgen. De afgelopen jaren heb ik mij dan ook intensief met deze materie bezig gehouden, waarbij het door de Hoge Raad op 15 december 2017 gewezen arrest (ECLI:NL:HR:2017:3127) voor mijzelf (het betrof daar mijn eigen panelen) een voorlopig eindstation was. Echter, al snel volgen nu afwijkende gevallen en stellingnamen. In Btw Update 2018-01 is Ad Fruijtier al ingegaan op de uitspraak van Hof ArnhemLeeuwarden, zaaknummer 16/01522, ECLI:NL:GHARL:2017:10387. In die zaak ging het om de vraag of (en in hoeverre) de plaatsing van zonnepanelen leidde tot een recht op aftrek van de voorbelasting op het bouwen van het huis waar de panelen op waren geplaatst. Het Hof was van mening dat dit in beginsel inderdaad het geval is, en de Hoge Raad mag zich daar in cassatie over buigen.
Ondertussen is door Rechtbank Zeeland-WestBrabant (1 februari 2018, nr. BRE17/789, ECLI:NL:RBZWB:2018:933) geoordeeld in een zaak waarin het niet ging om de reguliere zonnepanelen, maar om de geïnt
egreerde versie daarvan. Zulke panelen (inmiddels worden ook complete daken geleverd waarvan de pannen bestaan uit zonnecellen) hebben naast de functie van zonnecollector, ook de functie van dak (het buitenhouden van de elementen dus). De staatssecretaris van Financiën heeft met betrekking tot zulke geïntegreerde panelen het standpunt ingenomen dat slechts 1/3e deel van de btw ter zake van de aanschaf aftrekbaar is. Daarbij heeft hij wel het forfait voor af te dragen btw verlaagd, maar dat is in nagenoeg alle gevallen een wassen neus. Immers, alleen in het jaar van aanschaf wordt normaliter aangifte gedaan van de btw. In de jaren daarna zal de Kleine Ondernemers Regeling in beginsel de daadwerkelijke voldoening van btw voorkomen.
In de hiervoor genoemde zaak neemt de belanghebbende geen genoegen met de door de staatssecretaris geboden berekeningswijze. De belanghebbende stelt zich primair op het standpunt dat – nu de panelen 17% van het dakoppervlak beslaan – hij recht heeft op 17% van alle btw ter zake van de bouw van het huis (het betrof nieuwbouw waarbij de panelen direct als dak werden geïntegreerd). De stelling dus die Ad Fruijtier in zijn hiervoor aangehaalde bijdrage al had zien aankomen. Helaas maakt de rechtbank zich er wel heel makkelijk vanaf. De rechtbank stelt simpelweg dat de belanghebbende als partij die de aftrek claimt, die ook moet bewijzen. Volgens de rechtbank is de belanghebbende daarin niet geslaagd en is zijn berekeningsmethode niet zuiverder dan die van de inspecteur. Ik vind dat eerlijk gezegd niet erg overtuigend. Immers, de inspecteur past een forfait toe, terwijl de belanghebbende uitgaat van werkelijke gegevens. Als de rechtbank nu nog had toegevoegd dat 17% van het dak niet betekent dat het hele huis voor 17% wordt gebruikt ten behoeve van de panelen op dat deel van het dak, had ik dat beter kunnen volgen. Vermoedelijk is dat ook wat de rechtbank uiteindelijk bedoelt, maar helaas staat het er minder scherp.
Ook de stelling van de belanghebbende dat er geen verschil mag zijn tussen geïntegreerde en losse zonnepanelen, doet de rechtbank af met een eenvoudige opmerking dat dit geen gelijke gevallen zijn. Maar waarom dan niet? Een eenvoudige toevoeging dat losse panelen geen dak-functie hebben was wat mij betreft al voldoende geweest. Vermoedelijk denkt de rechtbank (hopelijk terecht) dat deze zaak uiteindelijk toch bij de Hoge Raad zal worden beslecht. So the story continues….
Rick Franke
Dit artikel is gepubliceerd in BTWUpdate 2018, nr. 3
Rick Franke maakt sinds de start van dit periodiek (begin 2015) deel uit van de vaste schrijversstaf.