Parkeren op de Hoge Veluwe; Hoge btw?

Op een mooie herfstdag wandelen of fietsen op de Hoge Veluwe is een populair uitje. Maar om daar te komen, zijn veel bezoekers van het park aangewezen op de auto. Geen probleem. Bij het park aangekomen kun je de auto buiten het park parkeren en verder gaan wandelen of fietsen. Het zal niet als een verrassing komen, dat voor het parkeren moet worden betaald. Fiscaal is echter het verlenen van toegang tot het park belast met 6% btw, terwijl het geven van gelegenheid tot (bewaakt) parkeren belast is met 21% btw. De exploitant van het park de Hoge Veluwe is van mening dat zijn prestatie bestaat uit het verlenen van toegang tot het park, en dat er geen sprake is van een aparte dienst voor wat betreft de toeslag voor het parkeren. Derhalve wil de exploitant 6%heffen over de parkeertoeslag (voor parkeren buiten de poort). De Rechtbank ging daarin mee, maar in het hoger beroep oordeelt het Hof Arnhem/Leeuwarden (zaak 15/01353 van 13 september 2016) anders.


Hoe komt het Hof nu tot zijn beslissing? Allereerst stelt het Hof vast dat sprake is van twee verschillende handelingen:; het toegang verlenen en het gelegenheid geven tot parkeren. Eerst haalt het Hof een soortgelijke zaak aan (HR 10 maart 2006, nr. 41.811) over het parkeren bij een attractiepark. Maar interessanter is uiteraard de meer algemeen geldende uitleg. Ook daarvoor gaat het Hof bij een bestaand arrest te rade (HR 10 augustus 2012, nr. 10/03633). Daarin heeft de Hoge Raad geoordeeld dat moet worden bekeken of een of meer aspecten van de verrichte handelingen moeten worden geacht de hoofdprestatie te vormen, terwijl een of meer andere aspecten moeten worden beschouwd als bijkomend bij die hoofdprestatie. Een prestatie moet in ieder geval als bijkomend bij een hoofdprestatie worden beschouwd, wanneer zij voor de klant geen doel op zich is, maar een middel om de hoofdprestatie zo aantrekkelijk mogelijk te maken. De vraag is dan of het parkeren alleen maar een middel is om de hoofdprestatie (toegang tot het park) aantrekkelijker te maken.


Het Hof vindt dat – vanuit de modale bezoeker bezien – het parkeren een doel op zich is. Het Hof stelt dat sprake is van een bewuste keuze door de bezoeker voor een bepaald vervoermiddel en dat die bezoeker heel goed weet dat daarbij ook het parkeren moet worden geregeld. De auto kan immers niet mee in de achterzak of ergens gewoon worden achtergelaten. Bijzonder vind ik de overweging van het Hof dat het parkeren buiten de poort zorgt dat het in het park rustiger is, en daarmee de aantrekkelijkheid van het park voor iedereen wordt vergroot. Dat is naar mijn mening echter niet relevant voor de beoordeling van de aantrekkelijkheid voor de individuele klant. Ook de conclusie dat het parkeren een “…zelfstandige prestatie vanuit financieel, economisch en organisatorisch perspectief” is, komt voor mij uit de lucht vallen. Deze drie-eenheid kennen we met betrekking tot de fiscale eenheid, maar voor zover mij bekend is die nooit eerder gehanteerd in relatie tot de combinatie van prestaties.


De conclusie van het Hof dat sprake is van een aparte parkeerdienst verbaast mij niet en gelet op de eerdere jurisprudentie van de Hoge Raad verwacht ik ook dat deze in stand zal blijven bij een eventueel cassatieberoep. De overwegingen van het Hof zijn echter niet echt helder, en geven mij het gevoel toch een beetje het bos in te zijn gestuurd…

Rick Franke

Dit artikel is gepubliceerd in BTWUpdate 2016, nr. 8
Rick Franke maakt sinds de start van dit periodiek (begin 2015) deel uit van de vaste schrijversstaf.