BTW OP BEHEER DEBITEURENPORTEFEUILLE NIET-AFTREKBAAR
In een uitspraak van de Rechtbank NoordHolland van 8 november 2017 (nr. HAA15/465, ECLI:NL:RBNHO:2017:11225) wordt weer eens heel helder uitgelegd dat de btw in beginsel (er zijn immers vaak uitzonderingen in de btw) kijkt naar activiteiten en hoe die worden verricht. Het is dus niet relevant wie die activiteiten verricht of met welk oogmerk de activiteiten worden verricht.
De casus handelde om een advocatenkantoor dat zich ook bezig hield met incassowerkzaamheden. Voor een energiebedrijf deed zij de incassowerkzaamheden. Daarvoor ontving het advocatenkantoor een vergoeding. Deze activiteiten zijn ondernemersactiviteiten die belast zijn met btw. Op zeker moment neemt het advocatenkantoor de vorderingen van het energiebedrijf over. Vanaf dat moment doet zij de invordering van de schulden dus voor eigen rekening en risico en niet meer voor een derde. Ter zake van de inning van de schulden worden kosten gemaakt waar btw op in rekening is gebracht. Het gaat dan met name om kosten van incassobureau’s en gerechtsdeurwaarders. Het advocatenkantoor is van mening dat de btw op die kosten volledig in aftrek kan worden gebracht. De inspecteur denkt daar echter heel anders over, en weigert de aftrek. Reden daarvoor is dat de kosten zien op activiteiten die het advocatenkantoor niet in het economisch verkeer verricht.
De Rechtbank volgt een logische weg. De rechters stellen eerst vast dat er geen vergoeding in rekening is gebracht aan derden voor het innen van de gelden (na de overname van de portefeuille) en dat dit ook door belanghebbende is bevestigd. Dit is een belangrijke premisse voor de verdere argumentatie. Blijkbaar is niet aangevoerd dat er een verschil was tussen de overnameprijs van de portefeuille en de nominale waarde van de vorderingen welke de vergoeding voor de inningsdiensten was. Dan was er immers sprake van een soort factoring, (arrest Hof van Justitie van de EU van 26 juni 2003, MKGKraftfahrzeuge-Factoring nr. C-305/01). Nu expliciet wordt vastgesteld dat sprake is van een overname voor eigen rekening en risico, kan de Rechtbank met het HvJ arrest GFKL (C-93/10 van 11 oktober 2011) in de hand stellen dat geen sprake is van een prestatie in het economisch verkeer. De Rechtbank haalt het arrest GFKL echter niet aan, waarschijnlijk omdat het advocatenkantoor – ondanks expliciete verzoeken van de inspecteur – in het geheel geen inzicht heeft gegeven in de voorwaarden van de overname van de portefeuille. Om zich niet in de vingers te snijden bij een gebrek aan feitenkennis, stelt de Rechtbank dan ook
eenvoudig vast dat de door het advocatenkantoor gestelde feiten geen ondersteuning bieden voor een stelling dat sprake is van een prestatie tegen vergoeding.
Dan komt het advocatenkantoor nog met de stelling dat de incassowerkzaamheden dusdanig samenhangen met de economische activiteiten (het advocatenwerk) dat de btw op de kosten van de incasso volgens het algemene aftrekrecht (dat zou hier 100% zijn vermoed ik) kan worden teruggevraagd. De Rechtbank kan zich hier ook redelijk eenvoudig van afmaken met de constatering dat het advocatenkantoor weliswaar heeft gesteld dat er een samenhang is, maar dat dit op geen enkele wijze is onderbouwd met argumenten of feiten. En een enkele stelling is natuurlijk niet genoeg nu de bewijslast voor het aftrekrecht bij het advocatenkantoor ligt.
Ik snap dat het zuur is voor een ondernemer met een normaliter volledig btw aftrekrecht, dat er nu btw blijft hangen. Gevoelsmatig zal het niet kloppen, maar juridisch valt er geen speld tussen te krijgen. En zeker niet met alleen maar niet-onderbouwde stellingen….
Rick Franke
Dit artikel is gepubliceerd in BTWUpdate 2018, nr. 1
Rick Franke maakt sinds de start van dit periodiek (begin 2015) deel uit van de vaste schrijversstaf.